Obok nich znajdują się główne postacie bogów miesiąca – Quetzalcoatl, Chalchiuhtlicue, Tezcatlipoca, Tlazolteotl lub Huitzilopochtli. W kodeksie znaleźć można także kalendarz cyklu 52-letniego oraz opis 20 dni 20 miesięcznego kalendarza (katun).
Późniejsi skrybowie, już po konkwiście, dopisali na kartach manuskryptu hiszpański komentarz i nazwy bogów oraz dni.
Historia thumb|250px|13 strona Kodeksu Borbonicus przedstawiająca fragment kalendarza azteckiego. Z lewej strony u góry bogini Tlazolteotl thumb|250px|14 strona Kodeksu Borbonicus przedstawiająca fragment kalendarza azteckiego. Przedstawienie boga Xipe Totec
Oryginalny Kodeks Borbonicus został stworzony przez azteckich kapłanów. Powszechnie uważa się, iż pochodzi z czasów tuż przed najazdem Hiszpanów. Jest jednym z najlepiej zachowanym kodeksów i obecnie najczęściej kopiowanym rękopisem azteckim. W Europie znalazł się prawdopodobnie w XVIII – XIX wieku. Początkowo był związany z Biblioteką Świętego Laurentego w Eskurialu. W okresie najazdu Bonapartego na Hiszpanię, manuskrypt został ukryty w Madrycie w klasztorze Św. Trójcy.