mały|Figura przedstawiająca króla Mentuhotepa II. XI dynastia – dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących w Tebach, władających najpierw Tebaidą, a po zjednoczeniu kraju przez Mentuhotepa II całym Egiptem. Panowała XXII–XX w. p.n.e.
Pierwszy Okres Przejściowy/Średnie Państwo – XI dynastia Władca Lata panowania p.n.e. Nomen Prenomen Żony Miejsce pochówkuUwagiIntef (Antef) StarszyIntefNomarcha tebański (Dziedziczny książę Antef), formalnie zależny od władców herakleopolitańskich (IX i X dynastia), faktycznie niezależny władca. Sprawował swój urząd w czasach, gdy Cheti I obalił VIII dynastię z Memfis. Znany także jako Antef Wielki oraz Antef syn Iku. Mentuhotep I 2119–2110 Mentuhotep Neferu Nomarcha Teb. Nigdy nie używał tytułów królewskich, które nadano mu pośmiertnie, w tym imię horusowe Tepia - przodek Intef I (Antef) 2110–2103 Intef Najstarszy z trzech grobów szeregowych na nekropoli At-Tarif w Tebach ZachodnichPierwszy przyjął tytuł króla Górnego i Dolnego Egiptu, mimo że panował jedynie nad sześcioma nomami Górnego Egiptu.