Bitwa nad Piawą ( „Bitwa przesilenia”, „Bitwa połowy czerwca”) – bitwa stoczona na froncie włoskim I wojny światowej w dniach 15–23 czerwca 1918 roku nad rzeką Piawą.
Tło Po klęskach roku 1917 sytuacja wojsk włoskich nie była najlepsza. Włosi zostali odrzuceni na linie obronne w pobliżu Wenecji nad rzeką Piawą (do tej pory armia włoska straciła 600 tys. ludzi). Jednak z upływem czasu sytuacja uległa poprawie. W listopadzie 1917 roku na froncie włoskim zaczęli się pojawiać Francuzi i Brytyjczycy. Natomiast wiosną 1918 roku Niemcy wycofali z frontu włoskiego swoje oddziały, aby użyć ich w ofensywie wiosennej przeciwko Francji na froncie zachodnim.
Bitwa left|thumb|Żołnierze amerykańscy nad Piawą Bitwa nad Piawą rozpoczęła się 15 czerwca 1918 roku austriackimi atakami pozorującymi w pobliżu Passo del Tonale oraz huraganowym ostrzałem artyleryjskim. Ataki austriackie po pierwszych sukcesach, zostały jednak zatrzymane. Cele ofensywy wojsk cesarskich zostały zdradzone dowództwu włoskiemu przez dezerterów austriackich;