państwa RWPG otrzymały około 300 mln ton ropy – ponad 40 mln ton na Węgry, 80 mln ton do NRD, 60 mln ton do Polski i ponad 100 mln ton do Czechosłowacji.
Budowa systemu była wspólnym przedsięwzięciem państw RWPG. Rury wyprodukowano w Związku Radzieckim i Polsce, elementy instalacji w Czechosłowacji, pompy w NRD, a urządzenia automatyki i łączności na Węgrzech. Inwestycja kosztowała prawie 400 milionów rubli, ułożono prawie 730 tysięcy ton rur i wydobyto ponad 15 milionów metrów sześciennych ziemi. Trasa rurociągu przekracza 400 przeszkód wodnych, w tym 45 głównych rzek, oraz ponad 200 linii kolejowych i dróg.
Po rozpadzie ZSRR centrum kontroli rosyjskiej części rurociągu przeniosło się ze Lwowa do Briańska. W Rosji ropociąg przebiega przez 32 rejony ośmiu obwodów. W pierwszej dekadzie XXI wieku prawie połowa eksportowanej rosyjskiej ropy transportowana była rurociągiem „Przyjaźń”, a przez główną zachodnią część rurociągu przepompowywano do 70–80 milionów ton ropy rocznie.