Józef Poniatowski, Karol Józef Maurycy Poniatowski, Józef Karol Ponitycki (ur. 18 grudnia 1809 w Warszawie, zm. 19 lutego 1855 w Tlemcen w Algierii) – oficer francuski, drugi syn księcia Józefa Poniatowskiego. thumb|Młody Józef ze swoją matką, Zofią z Potockich Czosnowską (później Oborską), kochanką księcia Józefa. Mal. Józef Peszka thumb|Ojciec Józefa, książę Józef Poniatowski (portret Józefa Kosińskiego)
Życiorys Naturalny syn księcia Józefa Antoniego Poniatowskiego, generała polskiego i marszałka Francji i Zofii Czosnowskiej z PotockichMaria Czaplińska: Oborska z Potockich, 1.v. Czosnowska, Zofia (ok. 1787–1857). W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXIII. Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk: Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1978, s. 432–434.. Początkowo nosił nazwisko Poniatycki, w 1828 został adoptowany przez siostrę ojca, Marię Teresę Tyszkiewiczową, która nadała mu swoje nazwisko panieńskie, a jednocześnie nazwisko ojca – Poniatowski (co jednak nie nadało mu szlachectwa ani herbu Ciołek). Walczył w wojsku polskim podczas powstania listopadowego, następnie naturalizowany we Francji, brał udział w wojnie kolonialnej w Algierze, gdzie zginął w 1855. 23 sierpnia 1848 otrzymał Legię Honorową. Pochowany w Oranie.