Budowa sieci 1851 – porozumienie Państwa Kościelnego, Wielkiego Księstwa Toskanii, Księstwa Modeny, Księstwa Parmy i Cesarstwa Austriackiego w sprawie budowy kolei Mediolan – Bolonia – Florencja – Rzym (Ferrovia dell’Italia Centrale); 1859 – otwarcie linii Piacenza – Bolonia (Ferrovia dell’Italia Centrale), most przez Pad pod Piacenzą otwarto w 1865; 1863 – otwarcie pierwszej kolei transapenińskiej Bolonia – Pistoia (– Florencja), liczącej 47 tuneli i 35 wiaduktów o długości trasy 99 km i przewyższeniu 500 m; Ferrovia dell’Italia Centrale, obecnie tzw. „Ferrovia Porrettana”; 1867 – przedłużenie linii Rzym – Civitavecchia do granicy toskańskiej; 1867 – otwarcie „Brennerbahn” (Tyrol), która połączyła sieć włoską z siecią Austrii i Niemiec; k.k. priv. Südbahn – była to pierwsza kolej transalpejska; 17 września 1871 – otwarto pierwszy tunel alpejski, tunel Fréjus (inaczej Tunel Mont-Cenis) między Modane (Sabaudia) a Bardonecchią (Piemont), o długości 12,85 km.
W 1880 ukończona była magistrala wschodniego wybrzeża, na linii Mediolan – Bolonia – Rimini – Foggia – Bari – Maglie;