Kod występuje w dwóch wariantach: kompaktowym o mniejszych rozmiarach i mniejszej pojemności (minimalnie w jednym kodzie można zapisać 13 cyfr dziesiętnych lub 12 symboli alfanumerycznych zapisanych w kodzie o wymiarach 15×15 modułów) pełnym o większych wymiarach, a zatem większej ilości danych możliwych do zakodowania (maksymalnie 3832 cyfr dziesiętnych lub 3067 symboli alfanumerycznych zapisanych w kodzie o wymiarach 151×151 modułów)
Specyfikacja uwzględnia możliwość połączenia danych zakodowanych w 26 symbolach.
Nazwa Aztec Code pochodzi od środkowego elementu, przypominającego aztecką piramidę schodkową.
Budowa kodu Kod mieści się na kwadratowej powierzchni. W jego centrum znajduje się rdzeń. Rdzeń składa się z „czarnej” kropki o wymiarach jednego modułu otoczonej „białą” ramką o szerokości jednego modułu, która znowu jest otoczona „czarną” ramką itd. W kodzie kompaktowym występują dwie białe i dwie czarne ramki (rozmiar 9×9 modułów), natomiast w pełnym po trzy (rozmiar 13×13 modułów). Ramki te tworzą tzw. wzór wyszukiwania. Są one otoczone warstwą (ramka o szerokości jednego modułu), w której w narożnikach umieszczone są wzory orientacyjne (4 razy po 3 moduły). Na krawędziach umieszczone są informacje o ilości warstw danych otaczających rdzeń, a także ilości słów kodowych znajdujących się w tych warstwach.