1 maja 1960 roku przy jej pomocy zestrzelono amerykański samolot zwiadowczy U-2 pilotowany przez Francisa Gary’ego Powersa. Kolejny U-2 został zestrzelony nad Kubą w czasie Kryzysu kubańskiego (major Rudolf Anderson, pilot poległ). Wojna w Wietnamie była sprawdzianem możliwości tych rakiet. 24 lipca 1965 roku zestrzelono pierwszy samolot (F-4 Phantom z 45. Dywizjonu USAF), a po miesiącu – następny. Systemy OP tego typu stanowiły poważne zagrożenie dla sił USA. Rozpoczęto serię bombardowań stanowisk OP pod kryptonimem „Iron Hand”. Na początku wojny w Wietnamie nie było wiele wyrzutni tego typu, sytuacja zmieniła się wraz z rozwojem walk. Używany był powszechnie na Bliskim Wschodzie przez państwa arabskie przeciw lotnictwu Izraela – szczególnie w wojnie Jom Kipur.

W latach 70. XX w. udowodniono także skuteczność systemu w zwalczaniu celów nawodnych ogniem „na wprost”, tzn. z wyrzutni ustawianych na klifie lub wysokim brzegu z belką startową pod minimalnym kątem elewacji.

Rakietę eksportowano do krajów Układu Warszawskiego, w tym Polski, i 20 innych państw. Produkowana na licencji w Chinach nosiła oznaczenie HQ-2.