ojcem chrzestnym Adama został Walenty Stanczukowski. W 1849 rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Realnej w Kaliszu, w której zawarł przyjaźń m.in. z braćmi Agatonem i Stefanem Gillerami i gdzie w 1853 złożył egzamin dojrzałości. W Kaliszu mieszkał do 1856, po czym wyjechał do Warszawy, gdzie podjął studia w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Marymoncie (1856), następnie w Akademii Medyko-Chirurgicznej w Warszawie (1857–1859) oraz na wydziale medycznym uniwersytetu we Wrocławiu (1859–60), gdzie działał w Towarzystwie Literacko-Słowiańskim, Paryżu (1861) i Heidelbergu (1861–1862), gdzie studiował filologię i ekonomię społeczną. Od młodości zaangażowany w ruch spiskowy; w 1860 został aresztowany i uwięziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. W powstaniu styczniowym był członkiem radykalnego wrześniowego Rządu NarodowegoStefan Król, Cytadela Warszawska, Książka i Wiedza, Warszawa 1978, s. 128.. Po jego stłumieniu w latach 1864–1867 przebywał za granicą: we Włoszech oraz w Niemczech. W roku 1866 uzyskał doktorat z filozofii oraz nauk politycznych na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu. Po powrocie do kraju od roku 1867 mieszkał we Lwowie, a w 1870 osiadł w Krakowie, gdzie pozostał do śmierci. Zamieszkał w zakupionym przez rodziców dworku przy ulicy Łobzowskiej 99 (obecnie stoi tam kamienica nr 7).