Tego drugiego upamiętniają niemiecka i węgierska nazwa szczytu.
Na Żabim Koniu zdarzył się pierwszy stricte taternicki wypadek śmiertelny: w roku 1907 pod wierzchołkiem zginął wspinacz z Węgier, Jenő Wachter.
Taternictwo O Żabim Koniu Władysław Cywiński pisze: nie imponuje ani wysokością ścian, ani też wysokością bezwzględną. Jest jednak wśród taterników bardzo popularny. Swoją zasłużoną popularność zawdzięcza kształtowi. Jego grań to typowy koń skalny, w widoku z Rysów jest ostra jak żyletka. To właśnie ta ostra grań powodowała, że w początkowym okresie taternictwa wydawał się nie do zdobycia. Jest jednym z nielicznych tatrzańskich szczytów tylko dla wspinaczy skalnych, niemożliwym do zdobycia przez turystę. Jego grań przez wielu taterników jest uważana za najpiękniejszą w całych Tatrach. Jest w nim 11 dróg wspinaczkowych. Dużo łatwiej dostać się na grań Żabiego Konia ze strony południowej (słowackiej) niż północnej (polskiej). Z Żabiej Przełęczy Wyżniej, zachodnią granią; V w skali UIAA, czas przejścia 45 min, Zejście zachodnią granią; II lub III, jeden lub dwa zjazdy, 30 min, Północną ścianą; V, 2 godz., Droga Golcza-Krystka; II, 1 godz.