Bernikla obrożna (Branta bernicla) – gatunek dużego ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae). Występuje na wybrzeżach i wyspach Eurazji i Ameryki Północnej, jest wędrowny. Pojawia się w Polsce. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka mały|lewo|Przedstawiciel podgatunku B. b. hrota Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku Karol Linneusz w 10. edycji Systema Naturae. Autor nadał mu nazwę Anas Bernicla, a jako miejsce typowe wskazał północną Europę; później uściślono, że chodziło o Szwecję. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Branta.
Wyróżnia się trzy podgatunki B. bernicla: B. bernicla bernicla (Linnaeus, 1758) – bernikla obrożna – podgatunek o ciemnym brzuchu. B. bernicla hrota (O.F. Müller, 1776) – bernikla jasnobrzucha – podgatunek bledszy niż B. b. bernicla, z jasnoszarym brzuchem. B. bernicla nigricans (Lawrence, 1846) – bernikla czarna – podgatunek o czarnym brzuchu. Podgatunek B. bernicla nigricans bywał czasami podnoszony do rangi osobnego gatunku. Niektórzy autorzy wyróżniali też podgatunek B. bernicla orientalis, obecnie jednak populacja ta wliczana jest do B.