Okres rozbiorów Po pierwszym rozbiorze Polski z 1772 roku cała Żywiecczyzna, jak również należąca do niej Tresna przypadła w posiadanie monarchii Habsburgów, którzy przeprowadzali w swym państwie liczne reformy włościańskie. Już w 1782 roku wydano cesarski patent zamieniający pańszczyznę na czynsz, 2 lata później wprowadzono urząd sołtysa. W tym okresie w Tresnej, jak i w całej Galicji nastąpił tzw. „głód ziemi” z racji rodzinnych podziałów włości. Jak pisze p. Józef Pszczółka:
W dalszym ciągu główny dochód wsi stanowił spław drewna wzdłuż Soły. Mieszkańcy sami budowali swe chałupy z belek jodłowych i świerkowych, układanych na zrąb z dwuspadowym, pokrywanym gontem dachem. W typowej chałupie tego okresu znajdowała się jedna izba, bez komina. W kwietniu 1848 roku mocą patentu cesarskiego zniesiono poddaństwo chłopów, dzięki czemu uzyskali oni prawo własności ziemi. W okresie I wojny światowej wielu mężczyzn z Tresnej zostało powołanych do wojska austriackiego. Niestety, część z nich nigdy nie wróciła do swoich domów.