Bulowice Jest to najliczniejsza w gminie wieś. Leży w dolinie potoku Bulówka na pograniczu z Pogórzem Śląskim wzdłuż drogi krajowej pomiędzy Kętami i Andrychowem. Obejmuje obszar o powierzchni 1860 ha. Nazwa wsi być może pochodzić od staropolskiego imienia Bul lub Bolek. Do 1179 r. ziemia bulowicka należała do ziemi krakowskiej, a po nadaniu przez Kazimierza Sprawiedliwego Mieszkowi, księciu opolskiemu kasztelanii bytomskiej i oświęcimskiej, rozpoczął się okres związków ze Śląskiem. W 1457 r. Janusz Oświęcimski sprzedał posiadłość królowi Kazimierzowi Jagiellończykowi. W końcu XVI wieku wieś należała do Wincentego Nicza – mieszczanina krakowskiego. Bulowice posiadają godło przedstawiające orła na tarczy z długim, zakręconym smoczym ogonem, które pochodzi z XVIII wieku. Symbolizuje ono boską wszechwładzę i potęgę, przeciwstawiającą się okrucieństwu, gwałtowi i złu. Legendy mówią, że św. Wojciech w czasie wędrówki z Węgier do Polski zatrzymał się w Bulowicach i wystawił tu kaplicę. Na miejscu tej kaplicy miał powstać kościół drewniany. Obecny kościół pw. św. Wojciecha został postanowiony na początku XIX wieku.