Początek XX wieku, który Cork przywitał Międzynarodową Wystawą, był czasem wojen. W roku 1914 wielu młodych ludzi ochotniczo wstąpiło do brytyjskiej armii, zwłaszcza po zajęciu przez Niemców katolickiej Belgii oraz organizowało pomoc dla rodzin żołnierzy i rannych. W miarę rozwoju wojny i wzrostu liczby ofiar entuzjazm znacznie osłabł. Cork bezpośrednio poczuł smak wojny 8 maja 1915, kiedy to kilka mil od pobliskiego Old Head of Kinsale została zatopiona „Lusitania”, a morze wyrzuciło na brzeg setki ciał. W 1916, podczas powstania wielkanocnego, członkowie lokalnego oddziału Irlandzkich Ochotników zajęli St. Francis Hall przy Sheares Street. Do rozlewu krwi nie doszło, głównie dzięki staraniom biskupa Daniela Cohalana i burmistrza Thomasa C. Butterfielda. Ogółem w czasie I wojny światowej zginęło ok. 1100 mieszkańców miasta.
W czasie wojny o niepodległość Cork był ważnym punktem oporu przeciwko Brytyjczykom. 20 marca 1920 przed swoim domem zastrzelony został przez brytyjskiego policjanta burmistrz miasta Thomas MacCurtain, należący do Sinn Féin. Jego następca, Terence McSwiney, został aresztowany w sierpniu tego roku i zmarł w więzieniu, w czasie strajku głodowego.