Od 1923 działał w Akademickim Klubie Włóczęgów Wileńskich, od 1930 w wyodrębnionym z niego Klubie Seniorów, z ramienia USB był kuratorem klubu w latach 1934–1939. Publikował w organie Klubu Seniorów – piśmie „Włóczęga”, tam też, obok Seweryna Wysłoucha, był autorem najważniejszych tekstów programowych klubuAleksander Srebrakowski, Klub Włóczęgów Seniorów w Wilnie. (Próba zarysu historii), [w:] Polska-Kresy-Polacy. Studia historyczne, pod red. S.Ciesielskiego, T.Kulak, K.Matwijowskiego, Wrocław 1994, s. 163–169. [Acta Universitatis Wratislaviensis No 1636/ Historia CXVI].. Uczestniczył także w spotkaniach tzw. Kółka, które organizował początkowo Bohdan Podoski. Tam poznał swoją żonę – Olimpię Zambrzycką.
Lata II wojny światowej 24 sierpnia 1939 został zmobilizowany jako oficer rezerwy. Został dowódcą kompanii kwatermistrzowskiej w 85 Pułku Piechoty. Walczył w kampanii wrześniowej, m.in. w walkach pod Piotrkowem Trybunalskim, Dorohuskiem, Tomaszowem Lubelskim oraz w bitwie pod Krasnobrodem. Podczas próby przedostania się w stronę granicy węgierskiej wraz z grupą ok. 300 żołnierzy swego oddziału został 28 września 1939 wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną. Przebywał kolejno w Podwołoczyskach (od 30 września 1939) i obozie przejściowym w Putywlu (od 8 października 1939). 2 listopada 1939 został internowany w Kozielsku.