Nukleofilowość Pirydyna jest silnym nukleofilem, jej liczba donorowa wynosi 33,1. Jest łatwo atakowana przez czynniki elektrofilowe co prowadzi do powstawania soli alkilopirydyniowych. Przykładem takiego związku może być chlorek cetylopirydyniowy, będący kationowym surfaktantem o właściwościach dezynfekujących oraz antyseptycznych. W ogólności sole pirydyniowe mogą być łatwo uzyskane poprzez wykorzystanie reakcji Zinckego, polegającej na transformacji pirydyny w sól przy użyciu 2,4-dinitrochlorobenzenu.
Związki o deficycie elektronów tworzą z pirydyną związki kompleksowe, w których pirydyna jest donorem elektronów. Związkiem tego typu, mającym duże znaczenie praktyczne, jest kompleks pirydyna-boran, (t. topn. 10–11 °C, CAS 110-51-0), będący łagodnym reduktorem o większej stabilności niż . Związek ten ponadto wykazuje lepszą rozpuszczalność w aprotycznych rozpuszczalnikach organicznych. Natomiast kompleks (t. topn. 155 °C, CAS 26412-87-3) stanowi dobry odczynnik sulfonujący, umożliwiający konwersję alkoholi do sulfonianów.
Działanie jako ligand thumb|200px|Przykład kompleksu wanadu, zawierającego bipirydynę W chemii koordynacyjnej pirydyna jest często wykorzystywanym ligandem.