Ten pierwszy uzyskał 79,5 metra, a za swój skok z upadkiem na zeskoku – wskutek którego stracił przytomność i doznał pęknięcia torebki stawu skokowego – otrzymał puchar z napisem Recordo mondiale – rekord świata.
Lokalni działacze bardzo chcieli nadać wyczynowi Czecha miano rekordu świata, jednak z powodu upadku skok ten nie jest dziś powszechnie uznawany za rekord. Podczas wieczornego rozdania nagród Włosi mieli zamiar wręczyć polskiemu narciarzowi za pobicie rekordu czek na 15 000 lirów, ale ten honorowo odmówił jego przyjęcia. Wynik Czecha był odległościowo najlepszym w historii do 24 lutego tamtego roku, kiedy 81,5 m skoczył Sigmund Ruud. Czech zdobył w lutym złoty medal MP w skokach w Łabajowie. Wicemistrza Marusarza pokonał o dwa punkty. W klasyfikacji międzynarodowej zajął trzecie miejsce. Dzień wcześniej w konkursie na tym samym obiekcie był również trzeci. Triumfował także w krajowym czempionacie w sztafecie. W marcu zajął drugie miejsce w Memoriale śp. por. Zbigniewa Wóycickiego w skokach, ustępując tylko Marusarzowi. W Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1931 był dziewiąty z 3191 głosami.
thumb|Skocznie w Lake Placid w 2006 thumb|Skok z Wielkiej Krokwi w 1934