Teraz ruszono przez Pacyfik zatrzymując się w archipelagu Tuamotu, gdzie sporządzono mapy kilku wysp. Duperrey i jego załoga byli pierwszymi Francuzami, którzy odwiedzili Tahiti od czasów wyprawy Bougainville’a w latach 60. XVIII wieku. Raport Duperreya stwierdzał m.in., że po czterdziestu latach wpływów misjonarzy brytyjskich Tahitańczycy stali się znacznie bardziej konserwatywni niż dawniej. Jego oficerowie skartowali też Bora-Bora, wprowadzając wiele poprawek do wcześniej sporządzonych map.

Na zachodnich obszarach Pacyfiku Duperrey spenetrował okolicy Nowej Gwinei i Moluków. Po odwiedzeniu angielskiej kolonii w Sydney la Coquille popłynęła na północ, gdzie w archipelagu Marianów odkryto i nazwano wyspę Ualan (obecnie Kosrae). W drodze do Francji zatrzymano się jeszcze na Jawie, Mauritiusie i na Przylądku Dobrej Nadziei. 24 marca 1825 roku la Coquille zawinęła do Marsylii. Raport Duperreya, jak i sprawozdania naukowców, zaczęły ukazywać się w roku następnym.

Kariera na lądzie Po powrocie z wyprawy Duperrey postanowił poświęcić się badaniom naukowym z zakresu fizyki i geografii. Otrzymał krzyż oficerski Legii Honorowej i został przewodniczącym Francuskiej Akademii Nauk.