W toku „”, dotyczącej nielegalnych darowizn koncernu Flicka na rzecz niemieckich polityków, obciążono Kohla na podstawie wpisów w księdze kasowej pt. „wg Kohl”. W komisji śledczej Bundestagu oraz mogunckiego Landtagu Kohl poświadczył nieprawdę w odniesieniu do swojej wiedzy nt. celu jako instytucji zbierającej darowizny i po doniesieniu Otto Schily’ego ledwie uniknął postępowania karnego w sprawie poświadczenia nieprawdy. Partyjny kolega Kohla, Heiner Geißler, bronił go później słynnym stwierdzeniem, że miał on pewnie blackout.
Jako pierwszy federalny kanclerz pokolenia powojennego przemawiający przed Knesetem 24 stycznia 1984 użył wobec Izraelczyków stwierdzenia pochodzącego od Güntera Gausa o „łasce późnego urodzenia” (Gnade der späten Geburt). mały|Helmut Kohl i Tadeusz Mazowiecki w Krzyżowej, 1989 5 maja 1985 Kohl wraz z prezydentem USA Ronaldem Reaganem złożył wieniec na cmentarzu wojskowym w Bitburgu, gdzie spoczywa 2000 niemieckich żołnierzy poległych w trakcie II wojny światowej, co wywołało kontrowersje wśród części niemieckiej i amerykańskiej opinii publicznej.