Publikacje przyrodnicze Rzączyńskiego znalazły się w bibliotekach prywatnych licznych naturalistów z epoki, m.in. Karola Linneusza, Hansa Sloane'a i Johanna Jakoba Scheuchzera.

Rzączyński pisał swoje dzieła tylko po łacinie, uwzględniając przyrodę martwą i żywą, a szczególnie opisywał rzeczy mu niezwykłe i interesujące. Oprócz opisów zwierząt (szczególnie ptaków i owadów), roślin opisywał również krainy, góry, rzeki, morza, minerały, zioła oraz choroby i budowę ciała człowiekaMichał M. Skoczylas. Zachęta do tłumaczenia na język polski dzieła polihistora Gabriela Rzączyńskiego pt. „Historia naturalis curiosa Regni Poloniæ, Magni Ducatus Lituaniæ, annexarumque provinciarum, in tractatus XX divisa” z 1721 roku. Classica Wratislaviensia. Series Altera 2023,1:147-154. Dostępny w: wuwr.pl/classica-wratislaviensia, doi.org/10.19195/2956-8897.1.10. Spośród ptaków opisał i wymienił ponad 100 gatunków. Dla każdego gatunku podaje krótki, trafny opis. Jego prace wyróżniają się niezwykłą starannością i drobiazgowością, lecz nie są one wolne od ówczesnych przesądów i błędów. (...) legendy i naiwne przekazy rękopiśmienne sąsiadują tam z wartościowymi wiadomościami uzyskanymi z autopsji przez samego ojca Gabriela lub przez wiarygodnych naturalistów (szczególnie gdańskich) owej epokiPatrz Pawłowski Jerzy: op.