thumb|240px|Dolina Rybiego Potoku i Dolina Pięciu Stawów Polskich na mapie plastycznej Tatr thumb|240px|Dolina Roztoki mały|240px|Dolina Białej Wody thumb|240px|Dolina Białki
Dolina Białki (, , ) – dolina rzeki Białka. Położona jest w granicach Polski i Słowacji i jest jedną z największych spośród tatrzańskich dolin walnych. Jej obszar w granicach Tatr to ok. 63,5 km², z czego do Polski należy ok. 38,2 km², a do Słowacji 25,3 km². Po opuszczeniu Tatr Białka płynie przez Pogórze Spisko-Gubałowskie i Kotlinę Nowotarską.
Topografia Główna gałąź doliny na terenie Tatr biegnie w kierunku północ–południe i ma ok. 12 km od Łysej Polany pod północno-zachodnią ścianę Zadniego Gerlacha. Oś tę stanowią kolejno od północy właściwa Dolina Białki i jej górna część, Dolina Białej Wody wraz z najwyższym piętrem, Doliną Kaczą. Słowacy traktują cały ten system jako jedną dolinę i nazywają ją Bielovodská dolina. Podobnie główne cieki doliny, Biała Woda i Białka, obejmowane są przez nich wspólną nazwą Biela voda. Polacy Doliną Białki zazwyczaj określają dolną część systemu, rozpoczynającą się na wysokości ok. 1075 m u połączenia Białej Wody i Rybiego Potoku, tworzących w dalszym biegu Białkę. W miejscu tym Dolina Białej Wody łączy się z największą polską odnogą, Doliną Rybiego Potoku.