Przed odkryciem Pleurocoelus nanus i P. altus na podstawie dwóch zębów odkrytych w osadach formacji Arundel opisano inny gatunek zauropoda, Astrodon johnstoni. John Bell Hatcher (1903) opierając się na podobieństwie w budowie zębów A. johnstoni i tych przypisywanych P. nanus oraz na fakcie ich odkrycia w osadach tej samej formacji uznał P. nanus za młodszy synonim A. johnstoni. Charles Whitney Gilmore (1921) uznał rodzaj Pleurocoelus za młodszy synonim rodzaju Astrodon, pozostawiając jednak P. altus i P. nanus jako odrębne gatunki w obrębie rodzaju Astrodon. Kingham (1962) podobnie jak Hatcher uznał P. altus i P. nanus za młodsze synonimy A. johnstoni. Upchurch, Barrett i Dodson (2004) ograniczyli się do stwierdzenia, że Pleurocoelus mógł być zauropodem z grupy Titanosauriformes i że jak dotąd nie przedstawiono odpowiedniej diagnozy zaliczanych do tego rodzaju gatunków (nie wskazano cech budowy szkieletu jednoznacznie odróżniających ich od innych gatunków);