Żenił się dwukrotnie, z córkami wpływowych patrycjuszy krakowskich: z Urszulą, córką Jana Bema oraz z Barbarą, córką Jana Becka. Małżeństwa te oraz zamożność postawiła go bardzo wysoko w hierarchii krakowskiego patrycjatu. W roku 1477W tym samym roku do Krakowa przybył Wit Stwosz. Jan sięgnął po urząd burmistrza Krakowa. Od tego też roku aż do śmierci w 1508 pełnił funkcję rajcy miejskiego. Zasiadał w radzie urzędującej w 1477 roku, gdy rozpoczęto prace nad budową nowego ołtarza w kościele Mariackim przez Wita Stwosza. Z ramienia rady nadzorował powstawanie ołtarza.
Jan Turzo był jednym z najbogatszych ludzi ówczesnej Europy Środkowej. Był człowiekiem wykształconym, władał wieloma językami: polskim, węgierskim, niemieckim, włoskim i łacińskim. W Krakowie był właścicielem kamienic położonych przy ulicach: Grodzkiej, Szewskiej i Szczepańskiej („Pod Gruszką”), a także folwarku na Prądniku. Został pochowany w Lewoczy w 1508 roku.