Główną wadą polaryzatora jest to, że „zabiera” on część światła (zwykle około 1–1,5 EV, czyli wymaga od 1/3 do 1/2 mniejszej przysłony lub odpowiednio dłuższego czasu naświetlania). Filtr polaryzacyjny pozwala także na wyeliminowanie odbić światła od szyb lub lustra wody. liniowy – najprostszy filtr polaryzacyjny. Efekt działania ma taki sam jak polaryzator kołowy, jednak może zakłócać działanie elementów światłoczułych bądź automatykę ostrości w nowoczesnych aparatach fotograficznych. kołowy – bardziej zaawansowany rodzaj polaryzatora. Fotograficzny polaryzator kołowy stanowi połączenie polaryzatora liniowego i płytki ćwierćfalowej, zamieniającej polaryzację liniową na kołową. Można go stosować z każdym rodzajem aparatu. skylight – pozwala wyeliminować niebieską dominantę powstającą zwykle przy zdjęciach plenerowych w cieniu. Zalecany jest do zdjęć w cieniu przy słonecznej pogodzie i bezchmurnym niebie. Maksimum absorpcji filtra leży w zakresie koloru zielonego. Zastosowanie go gwarantuje uzyskanie właściwej równowagi barwnej w każdych warunkach oświetleniowych i neutralny odcień skóry. Pozwala uniknąć dominant barwnych wywołanych na przykład przez liście drzewa. Dzięki swemu lekko różowemu zabarwieniu redukuje „przeniebieszczenie” powodowane przez światło dzienne i nadaje zdjęciu przyjemny, nieco cieplejszy odcień.