Nieszpory mariawickie W Kościele Starokatolickim Mariawitów nieszpory odprawiane są w godzinach popołudniowych lub wieczornych, najczęściej wobec wystawionego w monstrancji Przenajświętszego Sakramentu. Celebransem nieszporów najczęściej jest kapłan lub diakon, aczkolwiek w wyjątkowych sytuacjach może to być subdiakon lub osoba świecka.
Rozpoczynają się od wezwania: Boże ku wspomożeniu memu wejrzyj, Panie ku ratunkowi memu pośpiesz się. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu. Jak była na początku teraz i zawsze i na wieki wieków amen. [Alleluja/Chwała Tobie Panie, Królu Wiecznej Chwały].
Kolejne części to 4 psalmy (dawniej 5) poprzedzone antyfonami, kapitulum, hymn, wezwanie z odpowiedzią, antyfona do Wielbi, Magnificat, oracja i modlitwy końcowe. Na zakończenie śpiewana jest antyfona o Najświętszej Maryi Panny, przeznaczona na dany okres roku liturgicznego. Podczas kantyku maryjnego Wielbi dusza moja Pana kapłan lub diakon może dokonać okadzenia ołtarza.
W mariawityzmie najczęściej odprawiane są nieszpory o Przenajświętszym Sakramencie, podczas których śpiewa się psalmy: 110, 96, 147 (w. 12-20), 117 oraz hymn: Niech do niebios brzmi granicy. W wielu parafiach śpiewane są one popołudniami w każdą niedzielę i czwartek, często na zakończenie tygodniowej adoracji Przenajświętszego Sakramentu.