W Ostrowcu Świętokrzyskim poznał swoją przyszłą żonę, Marię Osłońską, wysiedloną z Sosnowca, ówczesną studentkę Wydziału Lekarskiego TUZZ w Warszawie, łączniczkę AK (później lekarza stomatologa, doktora nauk medycznych). W kwietniu 1944 ożenił się z Marią Osłońską, z którą miał czterech synów: Michała, Andrzeja, Krzysztofa i Romana. Michał i Krzysztof są obecnie kierownikami klinik Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Andrzej jest architektem (mieszka i pracuje w Nowym Jorku), a Roman jako doktor biologii pracuje w Instytucie Badania Żywności i Leków w Waszyngtonie. Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Aesculapia w Poznaniu. Habilitował się z chirurgii na podstawie pracy „Badania kliniczne i doświadczalne nad glikoneogenezą w stanach pooperacyjnych”. W czerwcu 1951 mianowany został profesorem nadzwyczajnym, a w kwietniu 1962 profesorem zwyczajnym. W 1974 roku Akademia Medyczna w Poznaniu nadała mu tytuł doktora honoris causa.
Pochowany w alei zasłużonych na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu (AZ-P-126)Wyszukiwarka grobów w Poznaniu..
Odznaczenie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1954).
Upamiętnienie Chirurga upamiętnia ulica na osiedlu Różany Potok w Poznaniu oraz ulica w Chodzieży. Szpital Powiatowy w Chodzieży nosi imię prof.