159, ..
Jej teonim ma pochodzić od celtyckiego smer („przypominać”, „przewidywać”), być może o genezie pokrewnej greckim pojęciom meros i moira (los, przeznaczenie). Natomiast rdzeń smert nasuwa skojarzenie ze słowiańskim słowem oznaczającym „śmierć” i wyrażałby cechę tego bóstwa nieuwidocznioną w symbolice Epony. O jej popularności świadczy częstotliwość występowania imienia w inskrypcjach z obszaru cywilizacji celtyckiejJerzy Gąssowski: Mitologia Celtów, dz. cyt., s. 56-57.. W sztuce sakralnej przedstawiana w długiej szacie, często z rogiem obfitości, niekiedy z innymi atrybutami (trzos/sakiewka, czara, podwójny topór, wąż).
Przypisy
Kategoria:Celtyckie boginie Kategoria:Bóstwa płodności Kategoria:Bóstwa śmierci