Bosch zaplanował nowe warsztaty z rozmachem, aby zebrać doświadczenia z nowymi metodami produkcji. Zatrudnił najlepszych mechaników, ludzi z wyczuciem postępu technicznego, reprezentowanego przez nowe maszyny. W 1906 roku wprowadził ośmiogodzinny czas pracy, ponieważ uważał go za „najbardziej ekonomiczny i najkorzystniejszy dla utrzymania ludzkiej siły roboczej w dobrej formie”. W 1910 roku doszły do tego wolne popołudnia w soboty oraz wielostopniowy system urlopów.
Zakład Boscha intensywnie rozrastał się. Zapłon iskrowy był eksportowany niemal do wszystkich krajów świata; już w roku 1914 Bosch sprzedawał prawie 90 procent swoich wyrobów za granicę. Do jego klientów należały prawie wszystkie większe przedsiębiorstwa samochodowe. Pod koniec lat dwudziestych Bosch podjął decyzję o poszerzeniu działalności przedsiębiorstwa: rozpoczęto produkcję elektronarzędzi, na początku lat trzydziestych włączono urządzenia z zakresu techniki grzewczej oraz radia samochodowe.
W latach 1923–1926 był członkiem zarządu Verein Deutscher Ingenieure (VDI).