Oficerskie sądy honorowe w II Rzeczypospolitej 16 grudnia 1918 roku Naczelny Wódz Józef Piłsudski zatwierdził rozpatrzony i przyjęty przez Radę Wojskową „Statut oficerskich sądów honorowych w Wojsku Polskim”Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2154. Treść z komentarzem: mjr Artur Ganczarski, Ochrona czci w wojsku polskim Lublin 1919 s. 45 – 82; z uwzględnieniem późniejszych zmian: Ludomir Brzostowski, Statut Oficerskich Sądów Honorowych w wojsku polskiem Warszawa 1925..
Zgodnie z Rozporządzeniem Prezydenta RP z 8 sierpnia 1927 r. w sprawie statutu oficerskich sądów honorowych OSH dzieliły się na: sądy honorowe dla oficerów młodszych – utworzone przy jednostkach z odpowiednio dużą liczbą oficerów młodszych. sądy honorowe dla oficerów sztabowych – utworzone przy Dowództwach Okręgów Korpusów i jednostkach wskazanych przez Ministra Spraw Wojskowych. sądy honorowe dla generałów – utworzony przy Ministerstwie Spraw Wojskowych Poszczególne sądy podlegały nadzorowi dowódcy formacji przy której powstawały, oraz nadzorowi Ministerstwa Spraw Wojskowych. Podstawą wszczęcia postępowania był donos, lub prośba o skierowanie własnej sprawy do OSH.