Dla porównania największą rozpiętość skrzydeł wśród współcześnie żyjących ptaków – 3,5 m – osiąga albatros wędrowny. A. magnificens był ptakiem latającym. Dobrym przykładem do porównania jest także kondor wielki, który, choć nie jest spokrewniony z Argentavis, wykorzystuje tę samą technikę lotu. Ptak ten jest jednym z największych ptaków latających współcześnie, osiąga rozpiętość skrzydeł ok. 3,2 m i waży do 15 kg.
Nie był on jednak największym latającym zwierzęciem wszech czasów – największymi latającymi zwierzętami były pterozaury, wymarłe gady spokrewnione z dinozaurami. W 1971 w Teksasie odkryto kecalkoatla, którego rozpiętość skrzydeł ocenia się na 10–11 m. Wcześniej za największego pterozaura uważano pteranodona. Osobniki tego gatunku osiągały 6 metrów rozpiętości skrzydeł.
Masa dzisiejszych ptaków latających nie przekracza 20 kg (do najcięższych należą europejski drop i afrykański drop olbrzymi). Żuraw indyjski jest najwyższym współczesnym ptakiem latającym. Gdy stanie, jest prawie tak wysoki jak Argentavis dzięki swoim długim nogom.
Przypisy
Bibliografia