O ich prawie do władzy absolutnej nad poddanymi miały decydować przyrodzone prawa ojcowskie króla nad tłumem.
Filmer miał jak najgorszą opinię o demokracji, twierdził bowiem, że w tak poważanych powszechnie starożytnych Atenach praktykowano "handel sprawiedliwością", zaś Rzym zaczął być rządzony praworządnie dopiero od ustanowienia cesarstwa. Życie w antycznych Atenach i Republice Rzymskiej było, zdaniem Filmera, niewiele warte, ponieważ w każdej chwili niekontrolowany i nieznający żadnej świętości tłum mógł dokonać samosądów.
W piśmie: Freeholders Grand Inquest touching our Sovereign Lord the King and his Parliament (1648), Filmer przyznawał Izbie Lordów jedynie prawo udzielania rad monarsze. Jedynie król był twórcą praw. Filmer uważał za potworność sądzenie władcy przez lud, ponieważ wówczas poddani zyskaliby władzę sądzenia samych siebie, co byłoby sprzeczne z naturalnym porządkiem rzeczy.
thumbnail|200px|right|Robert Filmer: Patriarcha, London, 1680 Tezy zawarte w "Patriarsze" były znane londyńczykom jeszcze przed 1680 rokiem dzięki takim pismom Filmera jak: Anarchy of a Limited and Mixed Monarchy ("Anarchia monarchii ograniczonej lub mieszanej") z roku 1648, stanowiącego atak na pisma Philipa Huntona (1604-1682), który bronił praw parlamentu.