Królowa musiała opuścić karetę i udać się do najbliższej kwatery.
Po zapewnieniu bezpieczeństwa królowej wszystkie wojska polskie zaczęły szykować się do bitwy, jednak Aschenberg w porę wycofał się, ścigany przez Czarnieckiego. W pościgu tym zabito ok. 300 Szwedów, pojmano wielu z nich oraz zdobyto 3 chorągwie. Reszta Szwedów zdołała schronić się w zamku człuchowskim. Na wieść o nadciągających siłach głównych dowodzonych przez Karola Gustawa, wojska polskie wycofały się w stronę Nakła i 7 stycznia stanęły w Grocholinie. Tam królowa zażądała, by Jana Kazimierza wydostać z Gdańska. Poparł ją Czarniecki, jednak hetmani sprzeciwili się, tłumacząc, że wojsko jest wygłodzone i nieopłacone. W tej sytuacji Ludwika Maria za własne pieniądze przeciągnęła na swą stronę wielu hetmańskich podwładnych, co pozwoliło kontynuować gdańską wyprawę. 8 stycznia z obozu pod Kcynią Czarniecki wraz z królową ruszył na Gdańsk na czele 6000 jazdy, zachęconej obietnicą żołdu od królowej i dużej zaliczki.
Zobacz też bitwa pod Chojnicami 1454 obrona Chojnic 1939 bitwa o Chojnice 1945