Halina Popławska (ur. 7 lipca 1918 w Wilnie, zm. 10 sierpnia 2017 w Warszawie) – polska pisarka i tłumaczka, nauczyciel akademicki.
Życiorys Urodziła się 7 lipca 1918 w Wilnie. W 1936 ukończyła Gimnazjum Nazaretanek. Przed II wojną światową zapisała się na romanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Po wybuchu wojny powróciła do Wilna, gdzie uczęszczała na wykłady z historii na Uniwersytecie Wileńskim im. Stefana Batorego. Gdy uniwersytet zamknięto, w latach 1940–1941 studiowała muzykę i śpiew w Konserwatorium Wileńskim. Następnie pracowała w tajnym nauczaniu. Po wojnie w latach 1946–1948 studiowała ponownie na Uniwersytecie Warszawskim, zdobywając magisterium w 1948. Pracowała w Bibliotece Narodowej w Warszawie. Prowadziła lektorat języka włoskiego na Uniwersytecie Warszawskim i w Akademii Sztuk Pięknych. Następnie została wykładowcą w Instytucie Iberystyki Uniwersytetu Warszawskiego, wykładając literaturę hiszpańską okresu renesansu i baroku. Po przejściu na emeryturę w 1978 rozpoczęła pisać powieści historyczne.