W latach 1945–1946 kontynuował studia plastyczne w Slade School of Fine Art w Londynie. W grudniu 1946 roku wrócił do Polski, gdzie poślubił Marię Irenę Krężlewicz i przyłączył się do współtworzenia założonego przez nią Teatru Lalki i Aktora „Guliwer” w Warszawie. Był kierownikiem literackim i plastycznym tego teatru w latach 1947–1952. Sowiccy zostali zmuszeni do odejścia z teatru w 1952 r., gdy do niego na krótko powrócili w roku 1956, był w nim scenografem. W 1957 r. Sowiccy definitywnie opuścili „Guliwera”.
Tadeusz Sowicki był ponadto autorem scenografii do sztuk w m.in. teatrach lalek Baj oraz Arlekin, w Teatrze Małym i Syrena, pracował również przy scenografii do filmu Kopernik w 1972 r. Ponadto ilustrował książki dla dzieci oraz bajki na przezroczach. W latach 60. był również przewodniczącym sekcji scenografii Zarządu Głównego Związku Polskich Artystów Plastyków. Zachowało się kilka obrazów olejnych artysty, m.in. Dzieci Słońca ( Solaris 69 / Children of the Sun).