Autor ten umieścił na wierzchołku góry jezioro, nazywane Morskim Okiem.
Wysokość i wybitność masywu Babiej Góry sprawiła, że w XIX w. nadano jej nazwę Królowej Beskidów, z powodu bardzo zmiennej pogody nazywana też była Matką Niepogód lub Kapryśnicą, a ostatnio mieszkańcy Orawy nazywają ją także Orawską Świętą Górą.
Topografia W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego, a także innych autorów, Babia Góra zaliczana jest do Beskidu Żywieckiego, w słowackiej terminologii są to Oravské Beskydy. W najnowszej regionalizacji połączono te regiony tworząc Beskid Żywiecko-Orawski.
Masyw Babiej Góry rozciąga się od Przełęczy Jałowieckiej Północnej po przełęcz Krowiarki. Wyróżniają się w nim dwa wybitne wierzchołki; Diablak i Mała Babia Góra (1517 m), ale w głównym grzbiecie topografowie wyróżniają jeszcze wiele pomniejszych wierzchołków, grzbietów i przełęczy. W kierunku od zachodu na wschód są to: Jałowcowy Garb (1017 m), Przełęcz Jałowiecka Południowa (993 m), Cyl (inaczej Mała Babia Góra, 1517 m), Niższy Cyl (ok.