W sierpniu 1923 roku do NSDAP wstąpił Heinrich Himmler, który w późniejszym okresie objął kierownictwo SS i odegrał kluczową rolę w jej rozwoju.
1 kwietnia 1925 roku Adolf Hitler polecił swojemu kierowcy i byłemu członkowi Stosstrupp Adolf Hitler Juliusowi Schreckowi utworzenie nowej jednostki gwardii przybocznej, która miała przejąć ochronę sal (niem. Saalschutz), w których odbywały się spotkania NSDAP. W krótkim czasie Schreck sformował niewielki oddział już 4 kwietnia i nadał mu nazwę Schutzstaffel (SS), choć początkowo nadal funkcjonował on nieformalnie pod dawnym określeniem Stosstrupp Adolf Hitler. Pierwsza struktura SS liczyła około ośmiu członków, w większości wywodzących się z wcześniejszej gwardii przybocznej Hitlera. Schreck zakładał jednak rozbudowę organizacji na obszar całych Niemiec. Wkrótce zaczęły powstawać podobne jednostki w całych Niemczech, ale nosiły początkowo różne nazwy (np. Schutzkommando czy Sturmstaffel). W sierpniu 1925 roku rozesłano do struktur partyjnych okólnik wzywający do tworzenia oddziałów SS jako małych, elitarnych formacji, złożonych z dziesięciu członków i dowódcy, rekrutowanych spośród osób uznawanych za lojalne wobec Hitlera i mających lokalny autorytet. Dopiero 9 listopada 1925 roku ustalono jednolitą nazwę dla wszystkich tych oddziałów jako Schutzstaffel, czyli eskadra ochronna.