(2) Wariancja. Dla zbioru n unikalnych rang wariancja z próby (, obliczana z mianownikiem ) wyraża się wzorem:
Wariancja ta zależy wyłącznie od liczności próby .
W przypadku występowania grup obserwacji o tej samej wartości (wiązania), wariancja rang ulega zmniejszeniu.
Niech
gdzie:
– liczba obserwacji w próbie posiadających tę samą -tą wartość rangi zmiennej indeks sumowania przebiega po wszystkich wartościach rang, przy czym wystarczy zsumować rangi wiązane, bo dla pozostałych
Wtedy wariancja rang wyraża się wzorem:
(3) Rozkład. Gdy nie ma rang wiązanych, jest równe zeru i wariancja rang zależna jest wyłącznie od liczności próby, a rangi mają rozkład jednostajny dyskretny. Ta właściwość jest podstawą wielu typowych metod rangowych, takich jak rho Spearmana. Sprawia ona także, iż metody rangowe są odporne na obserwacje odstające.
Rangi regularne, ułamkowe i procentowe Opisane powyżej rangi zwane są regularnymi. Stosowane są też rangi ułamkowe – powstałe przez podzielenie rang regularnych przez liczbę obserwacji danej zmiennej (z wyłączeniem brakujących danych), oraz rangi procentowe, czyli rangi ułamkowe wyrażone w procentach.