i otrzymał za to niewielkie wynagrodzenie.
Opinia publiczna nie przejęła się zbytnio tymi doniesieniami, ale Amatorski Związek Lekkoatletyczny potraktował sprawę Thorpe’a poważnie, odbierając mu wstecznie status amatora i występując o to samo do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Pisemne wyjaśnienia Thorpe’a, że w tamtym okresie był tylko prostym indiańskim chłopakiem, który robił to samo co wielu uczniów w szkole i nie widział w tym nic złego, nie odniosły skutku. Jeszcze w tym samym roku MKOl jednogłośnie pozbawił go tytułów, medali i nagród oraz statusu sportowca amatora i olimpijczyka.
Chociaż Thorpe rzeczywiście występował za pieniądze, to odbierając mu w 1913 roku tytuły, MKOl złamał własny ówczesny regulamin, który mówił, że wszelkie ewentualne protesty rozpatruje się w ciągu 30 dni od zakończenia olimpiady. Są też podejrzenia, że amatorski status Thorpe’a kwestionowano już przed olimpiadą, ale zainteresowana jego rokującymi duże szanse na sukces startami amerykańska federacja lekkoatletyczna ignorowała doniesienia na ten temat aż do 1913 roku.