Gatunkowa ochrona zwierząt – jedna z form prawnej ochrony przyrody obejmująca ochroną konkretne gatunki zwierząt i wprowadzająca wobec nich określone zakazy, takie jak np. zakaz zabijania, okaleczania, transportu, pozyskiwania, przetrzymywania, posiadania żywych zwierząt, posiadania zwierząt martwych lub ich części, niszczenia siedlisk i ostoi, wybierania, posiadania oraz przechowywania jaj i inne.

Polska W Polsce jest to jedna z form ochrony przyrody przyjęta w ustawie o ochronie przyrody wprowadzona w stosunku do dziko występujących zwierząt.

Historia W okresie międzywojennym obejmowano w Polsce ochroną gatunkową pojedyncze gatunki zwierząt. Były to żółw błotny, objęty ochroną na podstawie rozporządzenia Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego z 1935 roku oraz żubr objęty ochroną na podstawie rozporządzenia tegoż ministra z 1938 roku. Oba rozporządzenia wydano na podstawie ustawy o ochronie przyrody z 1934 r.