Zatoka Meksykańska (, lub ) – zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej. Leży między półwyspami Jukatan i Floryda, od otwartego oceanu i Morza Karaibskiego ogradza ją wyspa Kuba. Z akwenem Morza Karaibskiego połączona jest przez Cieśninę Jukatańską, a z otwartym oceanem – Cieśniną Florydzką. Państwa leżące nad zatoką to Kuba, Meksyk i Stany Zjednoczone.
Powierzchnia zatoki wynosi ok. 1,6 mln km². Głębokość to średnia 1522 m, a maksymalna 5203 m. W rejonie zatoki panuje klimat zwrotnikowy z roczną sumą opadów 1000–1200 mm. Temperatura wód powierzchniowych wynosi zimą od 17–18 °C na północy do 24–24 °C na południu; latem 28–30 °C.
Uchodzą do niej m.in. Missisipi, Rio Grande i Colorado. Ważniejsze miasta nad zatoką to m.in.: Tampa, St. Petersburg, Pensacola, Mobile, Nowy Orlean, Beaumont i Houston (wszystkie w Stanach Zjednoczonych), Tampico, Tuxpan, Veracruz i Mérida (w Meksyku) oraz Hawana (na Kubie).
W zatoce wydobywane są ropa naftowa i gaz ziemny.