Obecnie góra znajduje się na granicy indyjsko-nepalskiej i obowiązującymi jej nazwami są stosowane w językach urzedowych tych państw, tj. angielskim, hindi i nepalskim.
W języku polskim stosowane są różne pisownie nazwy szczytu. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej uznaje za prawidłowe nazwy Kanczendzanga i Kanczendzonga. Polski Klub Górski proponował spolszczenie Kangczendzonga, w wielu publikacjach używa się angielskiej nazwy Kangchenjunga. W polskiej literaturze himalaistycznej często używana jest forma spolszczona Kangczendżanga lub zapis bazujący na wymowie angielskiej i niemieckiej Kangchendzönga z diakrytycznym znakiem ö (wymawianym jak w języku niemieckim) – jako wersja najbardziej zbliżona do wymowy tybetańskiej. Tę drugą wersję wprowadził znawca himalaizmu, Günter Oskar Dyhrenfurth.