W 1982 wyjechał na kilka miesięcy do Paryża, gdzie zagrał Louis de Saint-Justa w filmie Andrzeja Wajdy Danton (1983). Aktorskie emploi wrażliwca próbował przełamać rolą groźnego przestępcy Jerzego Malika w filmie Jacka Bromskiego Zabij mnie glino (1987).
Zadebiutował jako reżyser filmowy krótkometrażowym dramatem telewizyjnym Koniec (1990). Następnie wyreżyserował film kinowy Seszele (1991), który zebrał mieszane recenzje wśród krytyków.
Rola Franza Maurera, esbeka z zasadami, w Psach (1992) Władysława Pasikowskiego ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardziela”. Ugruntował go rolami w filmach: Psy 2. Ostatnia krew (1994), Sara (1997), Pułapka (1997) i Demony wojny według Goi (1998). W Sarze zaprezentował talent wokalny, śpiewając własną interpretację piosenki Leonarda Cohena „I’m Your Man”. W latach 90. uznanie krytyki przyniosły mu role filmowe: sztukmistrza Stygmy w Jańciu Wodniku (1993) Jana Jakuba Kolskiego, Michała Suleckiego w Tacie (1995) Macieja Ślesickiego, księdza Robaka w Panu Tadeuszu (1999) Andrzeja Wajdy i Ryśka Rudego w komedii wojennej Złoto dezerterów (1998) Janusza Majewskiego.