Kościół został zrekonstruowany po pożarze z 1917 r., który zniszczył połowę bazyliki. Rawenna: Bazylika Sant'Apollinare Nuovo, kościół San Vitale, baptysteria ortodoksów i arian.
Okres średnio- i późnobizantyński Przejęcie władzy przez dynastię macedońską zapoczątkowało ponowny rozkwit sztuki bizantyńskiej. Budowano wiele nowych kościołów. W okresie średniobizantyńskim największą popularność zdobyło zastosowanie innego rozwiązania bazylik budowanych na planie krzyża greckiego, tzw. quincunx, czyli kościół na planie krzyża wpisanego w kwadrat. Schemat powstał poprzez wydłużenie ramion i umieszczenie pomiędzy nimi niewielkich, narożnych przęseł na planie kwadratu. W ten sposób w planie kościoła można wyróżnić dziewięć naw. Największa, na przecięciu ramion krzyża, przykrywana jest dużą kopułą. Nawy na ramionach krzyża otrzymują zazwyczaj sklepienia kolebkowe, a nawy narożne sklepienia krzyżowe albo kopuły o rozmiarach mniejszych niż kopuła centralna. Za najstarszą świątynię zbudowaną na tym planie uważany jest kościół Nea w Konstantynopolu, konsekrowany w 881 r. Kształt kopuł również ulega modyfikacji: mniejsze, budowane coraz częściej na bębnach z zachowaniem pendentywów przy przejściu do podpierających je filarów.