Zaletami tej metody są dobra adsorpcja i niskie zużycie gazu. Nawęglanie jonizacyjne: Metoda polega na nagrzewaniu w piecu próżniowym w atmosferze węglowodorowej. Po przyłożeniu napięcia następuje wytworzenie plazmy, a w konsekwencji wytworzenie jonów węgla, które bombardują powierzchnię metalu.
Obecnie po procesie nawęglania stosuje się dalszą obróbkę cieplną (hartowanie do temperatury właściwej dla rdzenia, hartowanie do temperatury właściwej dla powierzchni i niskie odpuszczanie), a jej zaniechanie jest traktowane jako błąd technologiczny. Procesy podobne do nawęglania to azotowanie oraz procesy łączone, np. węgloazotowanie (cyjanowanie).
Zobacz też azotowanie a nawęglanie
Bibliografia Karol Przybyłowicz, Metaloznawstwo, WNT, Warszawa 1992, 2003, .
Kategoria:Inżynieria powierzchni Kategoria:Stal Kategoria:Inżynieria procesowa