W latach 60. w Rzymskim Treflu do sprawdzania zatrzymań 1. i 2. klasy, jako podstawowej metody, zaczęto używać odzywek wskazujących (ang. cue-bid). Obie metody, odzywki pytające i odzywki wskazujące, raczej się wykluczają. Jednakże w systemie stosowane były oba sposoby sprawdzania zatrzymań. Odzywki pytające mogły być zgłaszane w ściśle określonych sekwencjach lub z przeskokiem. W pozostałych przypadkach stosowano cue-bidy. Schemat Alfa został zmodyfikowany i wyglądał tak: 1 szczebel: brak zatrzymania 2 szczebel: singleton 3 szczebel: K 4 szczebel: A 5 szczebel: renons 6 szczebel: AK a w niektórych sekwencjach przybierał następującą postać: 1 szczebel: brak zatrzymania 2 szczebel: K (lub singleton) 3 szczebel: A (lub renons) 4 szczebel: AK
Pytanie Beta Poza zwykłymi pytaniami o zatrzymanie 1. lub 2. klasy, w Rzymskim Treflu, stosowane były także pytania specjalne zadawane w sekwencjach po forsującym do dogranej otwarciu 1♣️.