Konstantyn Dominik (ur. 7 listopada 1870 w Gnieżdżewie, zm. 7 marca 1942 w Gdańsku) – biskup pomocniczy diecezji chełmińskiej, pierwszy biskup-Kaszub w odrodzonej Polsce, społecznik i patriota, jeden z najwybitniejszych synów ziemi kaszubskiej.
Życiorys Urodził się w Gnieżdżewie k. Pucka na Kaszubach w rodzinie chłopskiej, w najstarszym domu we wsi, pochodzącym z połowy XVIII wieku. Ochrzczony został w Swarzewie, gdzie mieści się Sanktuarium Maryjne Królowej Polskiego Morza. Był drugim z trojga dzieci Michała (miejscowego sołtysa) i Anny Derc. Matka zmarła, gdy Konstantyn miał 2 lata. Ojciec ożenił się ponownie z siostrą matki, Marcjanną Augustyną Derc. Z tego małżeństwa przyszło na świat jeszcze 9 dzieci.
Po ukończeniu szkoły podstawowej, dalszą edukacją chłopca zajął się wuj ze strony matki, ks. Jakub Derc, który sfinansował mu naukę w słynnym Collegium Marianum – progimnazjum biskupim w Pelplinie (od 1883).