Daniel Mikołaj Chodowiecki (ur. 16 października 1726 w Gdańsku, zm. 7 lutego 1801 w Berlinie) – polsko-niemiecki malarz i rysownik.

Życiorys i pochodzenie Urodził się w Gdańsku ze związku hugenotki, córki złotnika Daniela Ayrera, Marie Henriette, urodzonej w Szwajcarii, oraz Gotfryda Chodowieckiego, wywodzącego się ze strony ojca od szlachty polskiej spod Gniezna„Daniel Chodowiecki”, Wydawnictwo Sztuka, Warszawa 1953.. Jego dziadek Christian Chodowiecki był kupcem i ze względu na interesy zdecydował się osiąść w Gdańsku, gdzie zajął się handlem zbożem. Początkowo zgodnie z rodzinną tradycją Daniel również wykonywał zawód kupca. W siedemnastym roku życia wysłano go na praktykę handlową do BerlinaHanna Górska, Eryk Lipiński, „Z dziejów karykatury polskiej”, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, s. 54., gdzie spędził większość życia. Został tam dyrektorem .

Pomimo mieszkania w Niemczech Chodowiecki czuł się po trosze Francuzem (ze względu na matkę, pochodzącą z hugenockiej rodziny), po trosze gdańszczaninem i Polakiem. Po rozbiorze Polski w 1772 roku napisał do hrabiny Solms-Laubach: Natomiast w liście do Józefa Łęskiego napisał z kolei: Część swojej twórczości poświęcił Polsce oraz polskim tematom historycznym.