Małamir (bułg. Маламир, zm. 836) – chan bułgarski w latach 831–836, najmłodszy syn Omurtaga.
Życiorys Małamir został następcą ojca po jego śmierci, z pominięciem starszych braci: Nrawoty, odsuniętego od sukcesji, ze względu na jego prochrześcijańskie skłonności i Presjana. Małamir był pierwszym chanem bułgarskim o słowiańskim imieniu, co może świadczyć o postępach slawizacji społeczeństwa na szczytach władzy w 150 lat po podboju terytoriów Słowian przez Bułgarów. Ze względu na małoletniość Małamira władzę w jego imieniu faktycznie sprawował kauchan Isbuł.
W okresie jego panowania głęboki kryzys wewnętrzny, wywołany gwałtowną reakcją zaniepokojonych rozwijającym się chrześcijaństwem kapłanów pogańskich, wszedł w swą najostrzejszą fazę. Nową religię szerzyli głównie jeńcy greccy, znajdując szczególnie przychylne przyjęcie u ludności autochtonicznej, często potomków dawnych chrześcijan bizantyńskich. Nie tylko jednak, skoro grecki jeniec nawrócił na chrześcijaństwo również brata Małamira Nrawotę-Zwoina. Ponieważ w tym czasie nastąpiło daleko idące wymieszanie słowiańskiego chłopstwa i warstw wyższych z ludnością miejscową, nowa wiara znajdowała równie łatwy przystęp do ludności słowiańskiej. Wobec słabnięcia elementu bułgarskiego i jego postępującej slawizacji, zwiastowało to rychłe przesilenie i zmiany.