Podstawą programową tej działalności miała być sformułowana przez Józefa Piłsudskiego koncepcja licytacyjna sprawy polskiejSzerzej na ten temat Włodzimierz Suleja, Józef Piłsudski, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995, s. 139–172.. Stąd Piłsudski wstrzymał wstępowanie członków POW do Legionów, postanawiając odbudować i rozbudować organizację. Miała ona służyć Piłsudskiemu jako karta przetargowa w rokowaniach z państwami centralnymi w sprawie powołania armii i rządu polskiego. POW tym samym miała się stać alternatywą dla Legionów i stać się podstawą dla tworzonej pod egidą Tymczasowej Rady Stanu armii polskiej. O półlegalnym charakterze działalności POW w tym czasie może świadczyć odbycie 29 kwietnia 1917 w Zielonej pod Wawrem dużych ćwiczeń POW. Uczestniczył w nich między innymi Józef Piłsudski, Stefan Pomarański, Tadeusz Kasprzycki, Janusz Jędrzejewicz, Wacław Jędrzejewicz, Henryk Krok-Paszkowski i Janusz Gąsiorowski oraz inni członkowie Komendy Naczelnej POW. Rewolucja w Rosji, która spowodowała m.in. daleko idące deklaracje nowych władz rosyjskich wobec sprawy polskiej, a zarazem niechęć państw centralnych do dania Polakom rzeczywistych koncesji politycznych. spowodowały, że prowadzona pod egidą Centralnego Komitetu Narodowego polityka zakończyła się fiaskiemZob. Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy...,..
Struktura organizacyjna