Metoda lew przegrywających (ang. "Losing Trick Count" – LTC) to jedna z metod oceny wartości ręki w brydżu. W odróżnieniu od najpopularniejszej metody liczenia punktów honorowych, "LTC" używane jest tylko przy określaniu wartości rąk niezrównoważonych. Podwaliny pod tę metodę zostały opracowane i opublikowane przez Dudleya Courtenaya w 1934 r. w książce "The System the Experts Play", jednak jego metoda nie zyskała wielkiej popularności. Na nowo odkrył ją i spopularyzował w latach sześćdziesiątych angielski gracz Maurice Harrison-Gray. "LTC" była częścią systemu "Rzymskiego Trefla" używanego przez legendarną włoską drużynę Blue Team.
Według LTC maksymalna liczba lew przegrywających (LP) w jednej ręce wynosi 12, maksymalna liczba LP w pojedynczym kolorze wynosi 3. LP to wyższe honory (A, K lub D), których brakuje w kolorze, a więc: Renons to 0 LP Singleton (x) to jedna lewa przegrywająca (także singlowa dama) Dubleton (xx) to dwie LP (także druga dama) Trzy lub więcej małe karty w kolorze to 3 LP. Singleton as lub król to 0 LP. Dubleton as lub król to 1 P. AW10 to także 1 LP.